Eamon De Valera (1882-1975), jeden z największych przywódców irlandzkich. Urodzony w Nowym Yorku. Syn Hiszpana i Irlandki, Absolwent Royal University w Dublinie. Student - a następnie nauczyciel - matematyki. Za udział w Powstaniu Wielkanocnym w 1916 skazany został na śmierć. Interwencja ambasady Stanów Zjednoczonych sprawiła, że karę zamieniono mu na dożywotnie więzienie. Na mocy powszechnej amnestii wyszedł na wolność już w następnym roku. Od 1917 r. przywódca Sinn Fein. W maju 1918 roku został ponownie aresztowany. 3 lutego 1919 r. udało mu się zbiec z więzienia w Lincolnie i wyjechać do Stanów Zjednoczonych. Prowadził tam kampanie na rzecz niepodległości swojej ojczyzny. Udało mu się zebrać ponad 5 mln dolarów. Po wybuchu wojny o niepodległość w 1919 wybrany został "premierem" (President of an Irish republic government). Brał udział w pokojowych rozmowach z Anglikami, ale ostatecznie traktatu - zawartego 6 grudnia 1921 - roku nie podpisał. A gdy 7 stycznia następnego roku parlament irlandzki (Dail Ireann) traktat zaakceptował, De Valera podał się do dymisji i zapowiedział walkę pełną niepodległość. W lecie 1923 wezwał swoich zwolenników do zaprzestania walk, co zakończyło wojnę domową. W roku 1926 De Valera założył partię Fianna Fail. W 1932 r. partia ta wygrała wybory, a De Valera został premierem i sprawował ten urząd aż do 1948 roku. Funkcję premiera pełnił jeszcze dwukrotnie, w latach 1951-54 i 1957-59. W 1959 r. wybrany został prezydentem. W 1973 r. wycofał się z życia publicznego. Umarł w Dublinie końcem lata (29 sierpnia) 1975 roku. A był to rok pamiętny, bo wtedy urodził się autor niniejszej strony ;-).