Daniel O'Connell (1775-1847), irlandzki patriota. Urodzony 6 sierpnia 1775 roku w Cahirciveen (hrabstwo Kerry) w katolickiej rodzinie ziemiańskiej. Kształcił się w Belgii i Francji, a następnie studiował prawo w Londynie. Po powrocie do Irlandii w pracował jako adwokat. Warto przypomnieć, że dopiero Catholic Relief Act z 1793 roku w pełni umożliwił katolikom uprawianie profesji prawniczych. Szybko ujawniły się jego wybitne talenty oratorskie. Pierwsze publiczne przemówienie do mieszkańców Dublina O'Connell wygłosił 13 stycznia 1800 r., sprzeciwiając się w nim stanowczo unii z Anglią. Głównym celem, który w dalszej działalności politycznej sobie stawiał, było pełne równouprawnienie katolików, a w późniejszym czasie również zerwanie unii. Z pośród środków, które do realizacji tych celów mogły prowadzić, O'Connell zdecydowanie wykluczał walkę zbrojną. W 1802 r. poślubił swoją kuzynkę Mary O'Connell. W roku 1823 założył Związek Katolicki (Catholic Association), a w październiku 1829 r. ostatecznie wycofał się z palestry i całkowicie poświęcił polityce. By mógł się utrzymać - czasy dla polityków były ciężkie, bo za swoją ze wszech miar pożyteczną pracę nie otrzymywali pieniędzy:) - organizowano w Irlandii specjalne publiczne zbiórki, zwane "The O'Connell Tribute". Przypomnijmy, iż w 1828 roku Izba Gmin przyjęła Catholic Relief Bill, który dopuścił katolików do zasiadania w parlamencie i większości urzędów, a w 1840 roku przyjęty został Municipal Reform Act, który umożliwił im dostęp do funkcji w samorządzie. W 1841 r. O'Connell wybrany został burmistrzem Dublina. Był pierwszym katolikiem na tym urzędzie od czasów króla Jakuba II. W lutym 1847 roku O'Connell wyruszył z pielgrzymką do Rzymu, by modlić się o wybawienie ojczyzny od głodu. Do Irlandii już nie wrócił. Zmarł 15 maja w Genui.