John Henry Newman (1801-1890), angielski teolog, przywódca "Ruchu oksfordzkiego" (Oxford Movement), prąd w Kościele anglikańskim, który dążył do zbliżenia z Kościołem rzymskokatolickim. W 1845 r. Newman przeszedł na rzymski katolicyzm i przyjął święcenia kapłańskie w Rzymie. Przejście Newmana na katolicyzm było naturalną konsekwencją jego wcześniejszych poglądów. Uważał on, że "39 Artykułów" nie jest sprzeczne z katolicyzmem, a co za tym idzie, Kościół anglikański nigdy nie przestał być częścią Kościoła katolickiego. Newman odegrał dużą rolę w utworzeniu Uniwersytetu Katolickiego w Irlandii. W 1951 r. został jego rektorem i pełnił tą funkcję aż do zamknięcia Uniwersytetu w 1858. W roku 1879 Newman został kardynałem. Pozostawił po sobie liczne publikacje. Napisał m.in. The Idea of a University Defined, Apologia pro Vita Sua, The Grammar of Assent, The Dream of Gerontius.