Robert Devereux earl Essex (1567-1601), syn Waltera Devereuxa i Letycji. Absolwent Cambridge. W 1587 mianowany koniuszym koronnym. Po śmierci Leicestera, który był jego ojczymem, został faworytem Elżbiety. W 1589 roku wziął udział w zakończonej fiaskiem wyprawie Drake'a na Portugalię. Wyprawa ta skończyła się dla niego dużo lepiej, niż dla samego głównodowodzącego, który został zdymisjonowany. Essex wrócił z niej opromieniony sławą bohatera, m.in. wyzwał na pojedynek dowódcę garnizonu lizbońskiego. Stawką pojedynku miała być portugalska stolica. Po śmierci króla Francji Henryka III, walczył na czele angielskich sił interwencyjnych po stronie Henryka IV. Hojnie obdarzał szlachectwem odznaczających się żołnierzy, zwiększając jeszcze w ten sposób swoją popularność. W 1592 r. odwołano go do Anglii. Wkrótce został najbardziej wpływowym człowiekiem na dworze. W 1596 Elżbieta mianowała go, jednym z głównodowodzących wyprawą angielską na Kadyks. Dowództwo w działaniach na morzu sprawował lord Howard of Effingham, a w operacjach lądowych Essex. Anglicy zdobyli miasto, a gubernator Medina Sidonia musiał wydać rozkaz zatopienia znajdującej się w porcie floty, by nie wpadła w ręce Anglików. W 1599 Essex mianowany został Lordem Namiestnikiem Irlandii z zadaniem stłumienia powstania, które objęło wówczas już niemal całą wyspę. Jeszcze w tym samym roku, wbrew wyraźnym rozkazom Elżbiety, opuścił Irlandię i powrócił do Londynu. Zamknięto go w areszcie domowym. Wkrótce został wprawdzie zwolniony, ale Elżbieta pozbawiła go większości dochodów. W niedzielę 7 lutego 1601 roku, Essex próbował przeprowadzić zamach stanu. Próba zakończyła się niepowodzeniem, a przywódca rebelii i jego przyjaciel Lord Southampton skazani zostali na śmierć. Essexa stracono 25 lutego na dziedzińcu Tower. Southamptona Elżbieta ułaskawiła.