Sir Francis Drake (1540-1596), angielski żeglarz i żołnierz. Urodził się w protestanckiej chłopskiej rodzinie w Devon w południowo-zachodniej Anglii. Gdy miał 9 lat jego rodzina przeniosła się do hrabstwa Kent. W wieku 13 lat rozpoczął pracę u kupca prowadzącego handel przybrzeżny. Pracodawca polubił Drake i uczynił swym spadkobiercą, ale jego nie interesowała kariera kupiecka i w 1566 roku przyłączył się do wyprawy Johna Hawkinsa. Początki Drake'a w zawodzie :-) korsarza nie były zbyt zachęcające, wyprawa Hawkinsa zakończyła się klęską - Anglicy zdołali uratować tylko dwa okręty. Później było już tylko lepiej. W latach 1577-1580 Drake odbył podróż dookoła świata rabując przy okazji Hiszpanów. Zapewnił sobie poparcie Elżbiety, która nadała mu szlachectwo, a w 1587 postawiła go na czele floty i poleciła mu nękać przygotowujących inwazję Hiszpanów. Udało mu się zdobyć port w Kadyksie, w którym zatopił kilkadziesiąt hiszpańskich okrętów i zniszczył magazyny z zaopatrzeniem dla Wielkiej Armady. W roku następnym jako wiceadmirał pod dowództwem Lorda Howarda of Effinghama przyczynił się do pokonania Wielkiej Armady. W 1589 r. dowodził w wielkiej angielskiej wyprawie do Portugalii. Zakończyła się ona całkowitą klęską, z piętnastu tysięcy ludzi do Anglii wróciło niespełna siedem tysięcy, a Drake został zdymisjonowany. Seria porażek angielskich w kolejnych latach (m.in. nieudana wyprawa na Azory w 1591 r., gdzie zginął angielski wiceadmirał Sir Richard Grenville oraz spustoszenie wybrzeży Kornwalii przez Hiszpanów w 1595 roku) sprawiła, że Drake powrócił do łask. W sierpniu wspólnie z Hawkinsem dowodził angielską wyprawą do Indii Zachodnich. Wyprawa zakończyła się porażką. W listopadzie 1595 roku zmarł Hawkins, a Drake, który po jego śmierci objął samodzielnie dowództwo wkrótce zachorował na febrę i 1 stycznia 1596 roku zmarł. Zakończył swą ziemską wędrówkę w ołowianej trumnie na dnie Morza Karaibskiego.